Post Image

Νύχτωσε στη λαμπρή Ολυμπιάδα “ΑΘΗΝΑ 2004” πριν ανατείλει η παγκόσμια δόξα της υπερήφανης διοργάνωσης και οι Έλληνες τσακώνονται, όπως συνήθως, για την πρωτιά του στεφάνου της δόξης, αφήνοντας αφύλακτη την ένδοξη προγονική μας ιστορία και καθώς ανυποψίαστοι πως με το χάραμα της επόμενης μέρας των εκλογών των Η.Π.Αμερικής επρόκειτο ο επανεκλεγείς κ. Μπούς να αναγνωρίσει το κράτος των Σκοπίων ως Μακεδονία (;) Τότε! Η προκλητική και απαράδεκτη αυτή συμπεριφορά προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων όπως ήταν φυσικό από όλους τους Έλληνες και μένα προσωπικά δεν με άφησε αδιάφορο θέλοντας δε, να εκφράσω την οργή και την αγανάκτησή μου, σας στέλνω αυτή την επιστολή ως ένδειξη διαμαρτυρίας σχετικά με την ονομασία μιας Σλαβικής διαλέκτου ως Μακεδονία και αυτό γιατί υπήρξαν και υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία που καταδεικνύουν ότι οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και χάρις σ΄αυτούς ο Ελληνισμός έγινε παγκόσμιο κτήμα, όλοι οι άλλοι λαοί στο πέρασμα των αιώνων χάθηκαν.

Αναφέρομαι στην εποχή της λαμπράς παρουσίας του Μακεδονικού Ελληνισμού που η πολιτισμική και πολιτική του εξέλιξη πρόσφερε στους λαούς ότι καλύτερο γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα και αν κάνουμε ιστορία, είναι αιτία η τελευταία δήλωση του κ. Μπούς.

Την Ελληνικότητα της Μακεδονίας μας την περιγράφουν ιστορικοί της αρχαιότητας και μάλιστα την έχουν επισκεφθεί κατά καιρούς γι’ αυτό αξίζει μια αναδρομή στο ένδοξο παρελθόν και να δούμε τι πληροφορίες μας δίνουν.

Ηρόδοτος
Ένας από τους φιλοτεχνηθέντες πίνακες του Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή από μαρμάρινη προτομή Ρωμαϊκού αντιγράφου. Λάδι σε μουσαμά, 40x50 cm.

Ηρόδοτος, “ο πατέρας της αρχαίας ελληνικής ιστορίας” κατά τον Ρωμαίο μεγάλο ρήτορα Κικέρωνα.

Κατά το βιογραφικό του, ο Ηρόδοτος αναφέρει την επίσκεψή του στην αυλή του Βασιλέως των Μακεδόνων Αμύντα στην περίοδο μάλιστα που είχε φιλοξενούμενους τους τραγικούς μας ποιητές, Ευριπίδη και Σοφοκλή.

Όταν πριν 2500 χρόνια ο πατέρας της ιστορίας Ηρόδοτος (490-422 π.Χ.) χρειάστηκε να προσδιορίσει τι εννοεί με τον όρο Μακεδονία, δε δυσκολεύτηκε ακριβολογώντας να πει πως “Μακεδονία ονομάζεται η χώρα που κατοικείται από το Μακεδνών Έθνος” τους Μακεδόνες δηλαδή, όπως κατά τον ίδιο τρόπο και με την ίδια ευκολία θα έλεγε, Θεσσαλία λέγεται η χώρα, που κατοικείται απ’ τους Θεσσαλούς, Αχαΐα απ’ τους Αχαιούς κ.ο.κ. Από αυτόν τον ορισμό βγαίνει καθαρά μια πληροφορία και ένα συμπέρασμα. Η πληροφορία είναι ότι ήδη τον 7ο π.Χ. αιώνα υπήρχε μια συγκεκριμένη περιοχή που ονομαζόταν Μακεδονία και ότι την χώρα αυτή την κατοικούσε ένας συγκεκριμένος λαός με το όνομα Μακεδόνας. “Μακεδνών Έθνος”.

Το δε συμπέρασμα είναι ότι μια χώρα έφερε το όνομά της απο εκείνους που την κατοικούσαν και τη κατοικούν.

Οι Μακεδόνες παρουσιάζονται στο χώρο αυτόν ως φύλο που μιλά τα Ελληνικά και που αναπτύσσει έναν πολιτισμό μέσα σ’ αυτό τον χώρο στον οποίο ανέπτυξαν και οι υπόλοιπες κοινότητες της Ελλάδος τον δικό τους πολιτισμό. “Ηροδότου ιστορία, Θουκυδίδη, Nicolas G.L. Hammond, Μ.Ανδρόνικο, Γ.Χουρμουτζιάδη”.

Τα στοιχεία που συνιστούν την Εθνική Θρησκευτική και ιστορική συνείδηση ενός λαού και που αποτελεί το κορυφαίο γεγονός της ανθρώπινης ύπαρξης είναι βαθιά, πολύ βαθιά αποκρυσταλλωμένη η ταυτότητα ενός λαού που έχει κοινά βιώματα γι’ αυτό και δεν αλλοιώνεται εύκολα, ζουν και επιμένουν να ζουν χιλιάδες χρόνια και αυτό συνέβη στον Ελληνικό ιερό αυτό χώρο που λέγεται ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν την Ελληνικότητα της Μακεδονίας. Επί παραδείγματι η Πανελλήνια Ένωση αποτέλεσε και αποτελεί σταθμό στην αρχαία και νεώτερη ελληνική ιστορία.

Εκφραστής αυτής της ιδέας ήταν ο Αθηναίος ρητοροδιδάσκαλος Ισοκράτης (436-338 π.Χ.).

Ισοκράτης
Εκφραστής της Ιδέας μιας Πανελλήνιας Ένωσης ήταν ο Αθηναίος ρητοροδιδάσκαλος, Ισοκράτης. Φιλοτεχνηθέν πίνακας Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή από μαρμάρινη προτομή. Λάδι σε μουσαμά, 40x50 cm.

Το 391 π.Χ. ίδρυσε στην Αθήνα τη ρητορική σχολή Ισοκράτους όπου δίδασκε εκτός από τη ρητορική καί φιλοσοφία με την ευρύτερη καλλιέργεια ηθικών και πολιτικών αξιών και κυρίως ανθρωπίνων γνώσεων.

Ο μέγας Ρωμαίος Κικέρων εκφράζεται με θαυμασμό για την σχολή του Ισοκράτη αποκαλώντας την “Δούρειο Ίππο”, τον δε Ηρόδοτο τον αποκαλεί πατέρα της ιστορίας.

Την ιδέα μιας ειρηνικής ένωσης των Ελλήνων την ανέθεσε στον σιδηρούν στρατηγό και Βασιλιά των Μακεδόνων Φίλιππο Β’, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Φίλιππος Β'
Φίλιππος Β', πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Φιλοτεχνηθέν πίνακας Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή. Λάδι σε μουσαμά, 50x70 cm.

Από την μαχητικότητα και την μεγάλη του εμπειρία στα πολεμικά πράγματα, γρήγορα αναγνωρίστηκε μια από τις σημαντικές μορφές της εποχής του, και δικαιολογημένα, αφού φοίτησε στην μεγάλη σχολή του Θηβαίου στρατηγού Επαμεινώνδα.

Αποκαλυπτική είναι η παρακάτω επιστολή.

Το 346 π.Χ. σε ανοιχτή επιστολή του Αθηναίου ρητοροδιδάσκαλου Ισοκράτη προς τον Έλληνα Βασιλιά των Μακεδόνων Φίλιππο Β’ γράφει σε τι άλλο, από Ελληνικά, σχετικά με την ανάθεση της αρχηγίας.

“Σε συνοπτική από μέρος της επιστολής” γράφει: ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟ.

«Όσοι πιστεύουν ότι απόπειρα παρομοίας φύσεως δεν δύναται κατ’ ουδένα τρόπον να επιτύχει, δεικνύουν ότι δεν γνωρίζουν ούτε την ιστορίαν, ούτε τον χαρακτήρα των ελλήνων, οι οποίοι προτιμούν παντός άλλου την ωφέλειάν των, ούτε τας δυσκολίας της εποχής μας, ούτε την δύναμιν του κύρους (κεφ. 17. ”Πάπυρος”).

Αν επιχειρήσεις ταύτα, η πλέον λαμπρά δόξα, η ευγνωμοσύνη των ελλήνων και η υψίστη ευτυχία θα είναι η αμοιβή σου, (κεφ. 29)» και συνεχίζει στην ίδια πάντα επιστολή.

«Λάβε λοιπόν την απόφασιν να δειχθείς ο ίδιος απέναντι όλων. Παύσε να είσαι ευμενής προς ορισμένας πόλεις και δυσμενής δι’ άλλους. Να επιχειρήσεις δε πράγματα δια τον οποίον θα προσελκύσεις την συμπάθειαν των Ελλήνων και τα οποία θα προκαλέσουν τον τρόμον των βαρβάρων» (κεφ. 33, κλπ. “Ισοκράτους λόγοι -1 πάπυρος”).

Σ’ αυτή την επιστολή η αντιμακεδονική παράταξη του Δημοσθένη, του πρώτου εχθρού του Φιλίππου Β’, του πρώτου εχθρού της Μακεδονίας, αντέδρασε έντονα προς την φιλομακεδονική παράταξη που ανήκε και ο Αισχίνης, ένας από τους δέκα Αττικούς ρήτορες μετά τον Δημοσθένη.

Αποκαλυπτική μαρτυρία έναι και η παρακάτω του Φιλίππου Β’ περί της “Ελληνικότητας της Μακεδονίας”.

Όταν μετά τον χαμό του αδελφού του Περδίκκα Γ’ το 359 π.Χ. σε μάχη με τους Ιλλυρίους, ο Φίλιππος Β’ σε ηλικία 24 χρόνων έγινε Βασιλιάς της Μακεδονίας και μέσα σ’ ένα χρόνο κατόρθωσε να νικήσει τους κατακτητάς και εραστάς της Μακεδονίας διώχνοντάς τους στις βόρειες περιοχές από όπου είχαν έλθει και αργότερα.

Στα πλαίσια της εκστρατείας για την πραγματοποίησης της Πανελλήνιας Ένωσης κατά την επιστροφή του από την Θράκη θα μπορούσε να συμπεριλάβει και τις Βόρειες χώρες που ήταν και του χεριού του, στο κάτω κάτω, όμως δεν το έκανε γιατί απλά δεν τον ενδιέφεραν ξένες προς την Ελλάδα φυλές, γι’ αυτό και εστράφη προς τις ελληνικές πόλεις κράτη που μιλούν ελληνικά, γιατί αυτός ήταν και ο στόχος και το όραμα της Πανελλήνιας ένωσης του Ισοκράτη.

Συγκινητικός και ανθρώπινος είναι ο λόγος του Μ. Αλεξάνδρου προς τους Θηβαίους ιερολοχίτες, μετά την αιματηρή σύγκρουση που έλαβε χώρα στη Χερώνεια τον Αύγουστο του 338 π.Χ. και που άνοιξε το δρόμο για το πρώτο “Κοινό Συνέδριο της Πανελλήνιας Ένωσης”.

Μάχη της Χαιρώνειας
H Μάχη της Χαιρώνειας, Αύγουστος 338 π.Χ. Ο Αλέξανδρος σε πρώτο πλάνο γονατιστός εκφράζει τη μεγάλη θλίψη του για τον άδικο χαμό των γενναίων Ιερολοχιτών, τους οποίους προόριζε συμμαχητές εναντίον των Περσών και όχι σαν αντιπάλους σε αδελφοκτόνα πεδία. Πίνακας λάδι σε μουσαμά του Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή, 60x80 cm.

Πρώτη Δημοσίευση:

Εφημερίδα "Εορδαϊκός Παλμός" | 29 Δεκεμβρίου 2004

Διαβάστε το ΜΕΡΟΣ B'