Post Image

Αποκαλυπτική επίσης είναι του Αρριανού “Aνάβασιν Αλεξάνδρου” Ζ’ ΠΑΠΥΡΟΣ.

Λόγος Μ. Αλεξάνδρου
Ο λόγος του Μ. Αλεξάνδρου προς τους Μακεδόνες εις την Ώπιν. Πίνακας λάδι σε μουσαμά του Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή, 60x80 cm.

Κατά την διάρκεια της εκστρατείας στην Περσία όταν έφτασε στην Ώπιν, ο Αλέξανδρος συγκέντρωσε τους Μακεδόνες και τους είπε ότι θα απολύσει ορισμένους λόγω γήρατος ή σωματικής αναπηρίας και ενώ έλεγε αυτά ο Αλέξανδρος με την ελπίδα ότι θα τους ευχαριστούσε, τότε ξέσπασε θύελλα αντιδράσεων από ορισμένους που ήθελαν και αυτοί να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, με αποτέλεσμα να διακόψει την ομιλία του για να επανέλθει στο βήμα λέγοντας τα εξής:

«Δεν θα ομιλήσω ω Μακεδόνες, δια να σας σταματήσω την ορμήν που έχετε να υπάγετε εις την πατρίδα σας διότι όσον εξαρτάται από εμέ τουλάχιστον είσθε ελεύθεροι να υπάγετε όπου θέλετε, αλλά δια να καταλάβετε σεις πως επιδείξαντες σεις προς ημάς τώρα φεύγετε.

Και πρώτα βέβαια θ’ αρχίσω τον λόγον μου, όπως άλλωστε είναι και φυσικόν, από τον πατέρα μου τον Φίλιππον. Ο Φίλιππος λοιπόν αφού παρέλαβε σας οι οποίοι είσθε πτωχοί και περιπλάνεσθε εδώ και εκεί και οι περισσότεροι από σας εβόσκατε εις τα βουνά ολίγα πρόβατα ντυμένοι με δέρματα προβάτινα, και χάριν αυτών επολεμούσατε ανεπιτυχώς προς τους Ιλλυριούς και Τριβαλούς και τους γείτονας Θράκας, χλαμίδας μόνο σας έδωκε να φορείτε αντί των ακατέργαστων δερμάτων σας κατέβασε δε από τα όρη της εις τα πεδιάδας, αφού σας έκαμεν ικανούς να πολεμάτε τους γείτονάς σας βαρβάρους, ώστε να δύνασθε να σώζεσθε όχι πλέον εμπιστευόμενοι εις την οχυρότητα των θέσεων, αλλά μάλλον εις την ιδικήν σας ανδρείαν σας κατέστησε κατοίκους πόλεων και σας εδιοίκησεμε νόμους και με ωφελίμους διατάξεις. Από δούλους και υπηκόους σας έκανε κυριάρχους αυτών εκείνων των βαρβάρων από τους οποίους και σεις οι ίδιοι και οι περιουσίαι σας βλάπτεσθε πρωτύτερα, και επρόσθεσεν εις την Μακεδονίαν το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης και αφού κατέλαβε τας πλέον επικαίρους παραλιακάς θέσεις, εισήγαγε το εμπόριο εις την χώραν και σας εξησφάλισε την εργασίαν επί των μετάλλων, ώστε αύτη να είναι προσοδοφόρος» κ. Α.Π.

Τέλος, στο βιβλίο “Η αρχαία Μακεδονία κατά τον Στράβωνα”, στον πρόλογό του ο διακεκριμένος ιστορικός και ειδικός ερευνητής της αρχαίας Μακεδονίας γράφει: Όταν ο Αλέξανδρος κατέκτησε την Ανατολή και ίδρυσε το βασίλειό του στην Ασία διέδωσε τη χρήση της ελληνικής γλώσσας και τον ελληνιστικό πολιτισμό, έναν συνδυασμό του Μακεδονικού Πολιτισμού.

“Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ” είναι παγκοσμίως γνωστή και είναι μεγάλο λάθος να πιστεύουμε το αντίθετο.

Η αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Μακεδονίας από ξένους δεν είναι θέμα γνώσεων, αλλά καθαρά θέμα πολιτικό, αυτό πια έγινε κατανοητό απ’ όλους καθώς ζούμε στην εποχή της Ζούγκλας στην οποία το δίκαιο των ισχυρών κυριαρχεί πάνω στους μικρούς και αδύνατους.

Δυστυχώς στην εποχή που ζούμε το επιχείρημα, η ηθική και το δίκαιο είναι από το μέρος μας στη σημερινή σύγχρονη, σκληρή πολιτική πραγματικότητα που δεν λειτουργεί. Το απέδειξε η πρόσφτατη δήλωση του πλανητάρχη με την αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων ως Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Και για τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, κάθε τι που γράφεται και λέγεται για την ελληνικότητα της Μακεδονίας και της ένδοξης προγονικής μας ιστορίας, σε συνδυασμό με τους ιστορικούς πίνακες ζωγραφικής τέχνης, δεν είναι μόνο χρήσιμο και ωφέλιμο αλλά αποτελεί και θετική προσφορά στην ηθική ανόρθωση του ανθρώπου, αλλά επίσης δίνει και μια αποστομωτική απάντηση σ’ αυτούς που αμφισβητούν την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Σ’ αυτό το σημείο πρέπει να πω, και θα το δηλώσω από την αρχή, ότι σημαντική βοήθεια εκτός από την μελέτη των αρχαίων ιστορικών συγγραμάτων, σημαντική βοήθεια υπήρξαν τα θαυμάσια ευρήματα από την αρχαιολογική σκαπάνη της πρόσφατης ανασκαφής της Βεργίνας το φθινόπωρο του 1977, που ως γνωστόν για 2313 χρόνια κρυμμένα βαθιά στα ιερά χώματα η Ελληνική Μακεδονική γη φιλοξενούσε τα λείψανα της προγονικής μας ιστορίας και που είδαν το φως της δημοσιότητας χάρις στον Μανόλη Ανδρόνικο και των άξιων συνεργατών του.

Μανόλης Ανδρόνικος
"Όταν άνοιξα τη χρυσή λάρνακα μ' έπιασε δέος. Ένιωσα την πιο συγκλονιστική στιγμή. Σκέφτηκα ότι, ούτε λίγο ούτε πολύ, κρατούσα στα χέρια μου το λείψανο του Φιλίππου". Πίνακας λάδι σε μουσαμά του Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή, 40x50 cm.

Ο αείμνηστος Μανόλης Ανδρόνικος που το όνομά του είναι στενά συνδεδεμένο με τους βασιλικούς τάφους της Βεργίνας ήταν καθηγητής της κλασσικής αρχαιολογίας της φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Η αρχαιολογική σκαπάνη του αείμνηστου Μανόλη Ανδρόνικου που έφερε στο φως της δημοσιότητας το φθινόπωρο του 1977 στη Βεργίνα τον πρώτο ασύλητο Μακεδονικό βασιλικό τάφο του Φιλίππου Β’, Βασιλιά των Μακεδόνων Αυτοκράτορα και ηγεμόνα όλων των Ελλήνων και πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τα πολύτιμα αριστουργήματα μοναδικής Τέχνης αποτέλεσαν για μένα την έμπνευση της ιδέας μιας ζωγραφικής ενότητας από 50 πίνακες λάδι σε μουσαμά με τίτλο: ”ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ Β’ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ”.

Επιτρέψτε μου λόγω της ιδιαιτερότητας του αντικειμένου, θεωρώ καθήκον να αναφερθώ αναλύοντας συνοπτικά στον επί μέρους πίνακα π.χ. “Τα απομνημονεύματα του Πτολεμαίου του Λάγου” για να γνωρίσουμε το αισθητικό του περιεχόμενο. Μια ανάλυση που έχει στόχο την επισήμανση των βασικών στοιχείων του ιστορικού από πλευράς αισθητικού αποτελέσματος ενός περιεχομένου που δίνει σημασία στη μορφή και στο αποτέλεσμα της ΤΕΧΝΗΣ της οποίας θα αποκαλύψουμε σε λίγο τα μυστικά της. Υπό το βλέμμα του φίλου και βασιλιά του Μ. Αλεξάνδρου σε χρυσή επιτραπέζια προτομή αποθανατίζεται ο Α’ Βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος ο Λάγου κατά την διάρκεια της βιογραφίας του σε πάπυρο γράφοντας όλη την ιστορική αλήθεια της εκστρατείας του Μ. Αλεξάνδρου της θρυλικής εκείνης περιόδου, αποδεικνύοντας ότι ο Αχιλλέας είχε εξυμνητή των κατορθωμάτων του τον Όμηρο. Ο Μέγας Αλέξανδρος έχει εξυμνητή τον Πτολεμαίο τον Λάγου από την Εορδαία, τον φίλο του συμφοιτητή στρατηγό και Α’ Βασιλιά και ηγεμόνα του Αιγυπτιακού κράτους.

Ο πίνακας: “Τα απομνημονεύματα του Πτολεμαίου του Λάγου”. Συνοπτικώς:

Πτολεμαίος ο Λάγου
Τα απομνημονεύματα του Πτολεμαίου του Λάγου, 364-282 π.Χ. Ένας ακόμη από τους φιλοτεχνηθέντες πίνακες του Παναγιώτη Χρ. Κουσουτζή, λάδι σε μουσαμά, 60x80 cm.
Υπό το βλέμα του φίλου και Βασιλιά του Μ. Αλεξάνδρου σε χρυσή επιτραπέζια προτομή, απαθανατίζεται ο Α' Βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος ο Λάγου, κατά τη διάρκεια της βιογραφίας του σε πάπυρο, γράφοντας όλη την ιστορική αλήθεια της εκστρατείας του Μ. Αλεξάνδρου της θρυλικής εκείνης περιόδου, αποδεικνύοντας ότι εάν ο Αχιλλέας είχε εξυμνητή των κατορθωμάτων του τον Όμηρο, ο Μέγας Αλέξανδρος έχει εξυμνητή τον Πτολεμαίο του Λάγου, από την Εορδαία, το φίλο και συμφοιτητή στρατηγό και Α' Βασιλιά και ηγεμόνα του Αιγυπτιακού κράτους. Παναγιώτης Κουσουτζής.

Tο μεγαλοπρεπές οικοδόμημα που βλέπουμε στο βάθος δεξιά από την βεράντα του Βασιλικού Μεγάρου του Πτολεμαίου Α’, Βασιλιά της Αιγύπτου, ήταν ένα από τα ωραιότερα δημόσια κτίρια της Αλεξάνδρειας.

Εδώ στεγάζετο το Μουσείο Γραμμάτων και τεχνών, ήταν η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη από τις πιο πλούσιες σε αριθμό βιβλίου όλου του κόσμου.

Η αρχιτεκτονική του δομή ήταν αναμφισβήτητα διείσδυση του Ελληνικού πολιτισμού στην Αλεξάνδρεια την οποία ο Πτολεμαίος προοδευτικά εξάπλωσε και στον υπόλοιπο Αιγυπτιακό χώρο. Με το ίδιο ενδιαφέρον συνέχισαν και οι απόγονοι της δυναστείας των Πτολεμαίων, μέχρι την τελευταία θρυλική Βασίλισσα Κλεοπάτρα (30 π.Χ). Ο Ιωνικός και Δωρικός εξάστυλος κοσμεί την πρόσοψη του κτιρίου ενώ στο αριστερό και δεξιό του αέτωμα διακρίνουμε ανάγλυφη παράσταση αρχαίας ελληνικής μυθολογίας από τις 9 Πιέριες ΜΟΥΣΕΣ. Ο επισκέπτης ήταν σχεδόν αδύνατο να περάσει και να μην θαυμάσει την λαμπρότητα της αρχιτεκτονικής του κατασκευής που ήταν πολιτιστική προσφορά της Μακεδονικής Ελληνικής Τέχνης. Μέσα σ’ αυτό το χώρο βρήκε φιλοξενία όλος ο πνευματικός θησαυρός της τέχνης και της επιστήμης, της φιλοσοφίας του Ελληνομακεδονικού πολιτισμού, εδώ στεγάζετο επίσης και όλη η ιστορική αλήθεια της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Μ. Ασία, την οποία κατέγραψε ο Πτολεμαίος του Λάγου και η οποία μετά 450 περίπου χρόνια χάθηκε αφού την εκμεταλλεύθηκε αφειδώς ο Ρωμαίος αντιστράτηγος διοικητής Αθηνών και ιστορικός Αρριανός (ο Φλάβιος).

Ο εσωτερικός διάκοσμος του ανακτόρου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της Ελληνιστικής τέχνης, βλέπουμε στα επιστύλια ανάγλυφα θέματα με παραστάσεις πολεμίων, στο βάθος της αριστερής πλευράς του πίνακα δεσπόζουν σε μαρμάρινο ανάγλυφο ο Πτολεμαίος στρατηγός ιππεύς πιο αριστερά το σύμβολο του Αιγυπτιακού κράτους τον αετό ο οποίος υπό την σκέπην των πτερίγων του περικλείει την ενότητα του Αιγυπτιακού λαού, και δίπλα η κεφαλή του Πτολεμαίου Α’ Βασιλιά της Αιγύπτου από το 305 έως του 282 π.Χ.

Στην κάτω πλευρά της τοιχογραφίας σε φόντο μοβ χρώμα βλέπουμε το τμήμα χρυσής διακοσμητικής ταινίας να καλύπτει όλη την επάνω και κάτω επιφάνεια του τοίχου προβάλλοντας θέματα θρησκευτικής παράδοσης όπως αυτή που διακρίνουμε με τον Φαραώ, θυσίες και συμπόσια. Βλέπουμε επίσης στη μέση περίπου σε μαρμάρινο ανδριάντα τον μεγάλο δάσκαλό του, το σοφό Αριστοτέλη.

Τέλος σε πρώτο πλάνο ο Πτολεμαίος καθισμένος σε ανάγλυφο ολόχρυσο κάθισμα διακοσμημένο με θέμα από ομηρικά έπη, σε μια από τις στιγμές της συγγραφής. Ο Πτολεμαίος Λάγου εκτός ιδρυτής του Μουσείου γραμμάτων και τεχνών ήταν και προστάτης των έργων της μεγάλης βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας αφού υπήρξε και ο ίδιος συγγραφέας.

Στο σημείο αυτό πρέπει να δηλώσω ότι η συνοπτική ας πούμε περιγραφή του συγκεκριμένου πίνακα 60x80 λάδι, σε μουσαμά που φέρει το όνομα “Τα απομνημονεύματα του Πτολεμαίου του Λάγου” ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΜΑ ΟΛΑ φανταστικά σαν εικόνα, ΑΛΗΘΙΝΑ όμως στην ιστορία. Επίσης και οι 50 πίνακες ζωγραφικής είναι φαντασία και όχι κάποιας αντιγραφής, εκτός από τον Ηρόδοτο, και Ισοκράτη που είναι αντίγραφα από Μαρμάρινες προτομές, Ρωμαικής Τέχνης αντίγραφα.

Επίσης, ο κάθε πίνακας αποτελεί αν το θελήσουμε και μια διάλεξη από 2 έως 90 λεπτά ομιλία. Οι ιστορικοί αυτοί πίνακες είναι ένα αφιέρωμα στη δύναμη της αλήθειας και στη γοητεία των θρύλων και καθώς είναι δεμένοι μεταξύ τους, συνθέτουν την ΕΝΔΟΞΗ προγονική μας ιστορία.

Σήμερα, μετά τα δραματικά γεγονότα περί του Μακεδονικού θέματος, λύνω την σιωπή μου καθώς δεν ζήτησα τίποτε περισσότερο από το να προβάλω κάτι που επί δέκα ολόκληρα χρόνια κλεισμένος ορμητικά σε ένα ημιυπόγειο χώρο, μέρα και νύχτα, μελετώντας και ζωγραφίζοντας την ένδοξη προγονική μας ιστορία με στόχο την καλλιέργεια της πολιτιστικής μας ανάπτυξης, όχι τίποτε άλλο, αλλά μόνο και μόνο σε πείσμα όλων αυτών που θελημένα ή άθελα επιδιώκουν αφύλακτη την ένδοξη προγονική μας ιστορία.

Απλά καθώς γράφει ο Χ. Έλλις:

«Για τον καλλιτέχνη πάντοτε η ζωή είναι πειθαρχία και δεν μπορεί να πειθαρχεί κανείς χωρίς πόνο».

Πρώτη Δημοσίευση:

Εφημερίδα "Εορδαϊκός Παλμός" | 29 Δεκεμβρίου 2004

Διαβάστε το ΜΕΡΟΣ A'